|
شاهرخ خواجه نوری، در واقع آهنگساز، پيانيست و موسيقيدان است. او فارغ التحصيل رشته ی آهنگسازی (.F.L.C.M)از آکادمی موسيقی لندن در سال 1981 (ميلادی) می باشد. سپس در کالج مورلی لندن دوره ی موسيقی الکترونيک را می گذراند و در همان کالج با رشته های ديگر آشنا شده و به کلاس های هنر، فلسفه و ادبيات انگليسی می رود و در کلاس های هنر با مسائل تئوريک و عملی آشنا می شود. از همان زمان به طور پي گير به ديدن آثار هنری و همچنين کشيدن نقاشی و کارهای کولاژ و غيره رو می آورد. پس از بازگشت به ايران سال ها در دانشکده ی صدا و سيما به تدريس موسيقی کلاسيک، موسيقی فيلم و موسيقی و هنرهای تجسمی می پردازد. در آن دوران از طريق آشنايی با همکاران گروه عکاسی، محمود معالج و عباس قرابی و تشويق ايشان، عکاسی را به طور جدی و حرفه ای می آموزد. عباس قرابی امکانات کار با دوربين و حتی چاپ در لابراتوار را به او می آموزد.
بسياری از عکس های همين نمايشگاه نتيجه ی تجربه های آن دوره است. خواجه نوری از آن دوره تا کنون (20 تا 25 سال)، بنا به حالات و کنجکاويهای مختلف، کارهای گوناگونی انجام داده است. از ترکيب عکس ها با مواد ديگر تا کار با زمينه پارچه، آثار حجمی و در سال های اخير نيز چند ويدئو آرت.
يک ويدئو آرت به نام Light Travel در کنسرت دانشگاه برمن سال 2005 در کنار آثار موسيقی او پخش گرديده است. او همچنين در اولين بينال هنر مفهومی موزه هنرهای معاصر، يک کار موسيقی الکترونيک همراه با آويز کالدر (Calder) در وسط موزه به نام همصدا با کالدر انجام داده است. در سال 2007 به سفارش شهردار شهر syke در شمال آلمان همراه با پنج هنرمند ديگر يک sound installation در رابطه با قربانيان جنگ انجام داده است.
وی نام اختصاری Shakonn را به جای اسم و فاميل و يا همراه با آن برای آثار خود بر گزيده است.
در روز افتتاحيه ی اين نمایشگاه، راس ساعت 18 گروه موسيقی يارآوا به اجرای برنامه پرداخت.
نوازندگان: مهرداد غلامی، اردشير جفره، مهسا مجتهدی، کيانا رحيمی، مهرنوش شهامت پور، معصومه غفارخانی، مرواريد آسيايی
کاری مشترک از مهدی جلالی و مهسا مجتهدی برگرفته از آثاری از شاهرخ خواجه نوری
در روز افتتاحيه (8 خرداد 1388 ) طبق آنچه که از قبل اعلام شده بود، گروه موسيقی يارآوا قطعه ای با نام صدای يک نمايشگاه مفهومی که کاری است مشترک از مهدی جلالی و مهسا مجتهدی، به رهبری مهدی جلالی در گالری هفت ثمر به اجرا درآوردند. این قطعه، یک اثر موسيقايي و نمایشی است که تمام حرکات نوازندگان از قبل طرح ريزی شده و در پارتیتور ثبت شده است.
نوازندگانی که اجرای اين اثر را بر عهده داشتند عبارت بودند از:
مهرداد غلامی: فلوت
اردشير جفره: سازهای کوبه ای
مهسا مجتهدی: ويولن
کيانا رحيمی: گيتار
مهرنوش شهامت پور: سازهای کوبه ای (کاسه ی تبتی)
معصومه غفارخانی: سازهای کوبه ای (کاسه ی تبتی)
مرواريد آسيايی: سازهای کوبه ای (کاسه ی تبتی)
در بروشوری که در رابطه با اين اثر به چاپ رسيده به نقل از آهنگسازان اثر عنوان شده:
صدای يک نمايشگاه مفهومی
(تقديم به شاهرخ خواجه نوری)
کاری مشترک از مهدی جلالی و مهسا مجتهدی
نگارش اين اثر از حدود يک ماه پيش از برگزاری نمايشگاه به سفارش شاهرخ خواجه نوری آغاز شد. در اين اثر (هر چند که عنوان صدای يک نمايشگاه مفهومی را بر خود دارد) بيشتر از آن که به آثار ارائه شده در اين نمايشگاه و يا به طور کل طرز تفکر و نگاه خواجه نوری به هنرهای تجسمی پرداخته شود، به جنبه ی ديگری از هنر وی که آثار موسيقايي و نيز ديدگاه های خواجه نوری در زمينه ی موسيقی می باشد پرداخته شده است.
"بخشی از پارتیتور اثر"
در اين قطعه که در روز افتتاحيه بخش هايي ازآن (به علت محدوديت زمان و مکان) به اجرا در آمد، با نيم نگاهی به برخی آثار شاخص خواجه نوری و همچنين نگاهی کلی به فلسفه ي موسيقايي وی، سعی شده که علاوه بر بزرگداشت اين آهنگساز صاحب سبک و در عين وفاداری به آثار عميق وی، اثری جديد خلق شود.
قطعاتی که در تصنيف اين اثر به آنها اشاره شده عبارتند از:
پرتره ی شخصی با کيج و رايش، لیگتی هم آنجاست - صدای ساعت شنی - فلوت تقلا می کند شماره ی يک و دو - پرلود شمار ی يک لوت - پرلود شماره يک گيتار - 6+6 - سفر دنا - شب های بمباران.
نظريه، آنچه به آن فکر نمی کنم:
بر اين باورم که هنر معاصر توسط چند هنرمند نظريه پرداز و متفکر به اين ترتيب شکل گرفته است. مهم ترين شخصيت از نظر من مارسل دوشان است که هنوز ابداعات و جريان فکری و فلسفی او به شکل هايي ادامه دارد. در نيمه ی دوم قرن يوزف بويس (Joseph Beuys) پديده ی مهمی است. هنرمندان و متفکرانی چون: رنه ماگريت، راشنبرگ (Rauschenberg) ، ايوکلاين (Ives Klein) و ... در همين جريان هستند.
جان کيج (John Cage) _ هر چند موسيقي دان است، اما ديدگاه و تفکر او بسيار مهم است. در دهه های اخير شايد بتوانم از Tony Cragg, Clemente, Immendorff نام بياورم.
در موسيقی معاصر نيز اينچنين است. شخصيتی چون ادگار وارز (Edgar Varese) و همفکری و صميميت او با مارسل دوشان، پديده ی مهمی در بيشترين نشانه های موسيقی معاصر است. آهنگسازان و بنيان گذارانی چون: بولز (Boulez) اشتوکهاوزن (stockhausen) نونو (Nono) و متفکرين ديگری چون ليگتی (Ligeti) زناکيس (Xenakis) و البته جان کيج که از او نام بردم. شلسی (Scelsi) و به وجود آمدن موسيقی اسپکترال پديده ی مهمی در اواخر قرن بيستم است. از نظريه پردازان عصر حاضر شارينو (Sciarrino) هلموت لاخن من (Lachenmann) و ... نگاه خاص آنها به نحوه ی نوازندگی و استفاده ی ويژه از سازها.
هنر امروز با پشت سر گذاشتن دوره ها و سبک های مختلف و رهايي از ايسم ها به يک آزادی و بی مرزی خاصی رسيده است. به قول ليگتی هنر امروز (يا موسيقی خودش) نه اين است و نه آن. البته اين به معنای بی در و پيکر بودن و کارهای بی محتوا و سطحی نيست، بلکه زبان وسيع تری را در ارتباط با تمام جهانيان گشوده است.
اين جمله هميشه ذهنم را مشغول می کند.:
موسيقی (هنر) راه می گشايد
چون موج های اقيانوس است
نمی شود موجی را به کمال جدا کرد
و با خود به خانه برد
همواره در حرکتی مدام و رو به جلو
شاهرخ خواجه نوری. خرداد88
در همين رابطه فیلم مستندی با نام نمایشگاه مفهومی توسط مانی قدرت نما ساخته شده که شامل آماده سازی نمایشگاه توسط تیم اجرایی گروه موسیقی یارآوا، تمرین و اجرای قطعه ی صدای یک نمایشگاه مفهومی و همچنین افتتاحیه ی نمایشگاه می باشد. این فیلم هم اکنون انتشار یافته و در صورت تمایل، برای تهیه ی آن می توانید از طریق شماره ی دفتر گروه یارآوا یا پست الکترونیکی گروه برای تهیه ی فیلم اقدام نموده و یا به مراکز فروش مراجعه فرمائید. قدرت نما در بروشور این فیلم در مورد اثر خود چنین نوشته:
داخلی. روز شب. نمایشگاه هنر مفهومی.
دو نفر با دو زاويه ی دید متفاوت داخل يک نمایشگاه هنرهای مفهومی پرسه می زنند. گاه می ایستند و گاه کنجکاوی می کنند و گاه گیجند. هر دو فقط ناظرند و زاويه ی دید آنها از طریق دو دوربین ویدئویی ساده نشان داده می شود. در این نمایشگاه هم تصویر و هم صدا و هم موسیقی مفاهیمی را روایت می کنند که گاه فهمیده می شود و گاه فهمیده نمی شود.
چه بلایی سر آن دو نفر می آید؟!
دغدغه ی اصلی کارگردان هنگام ساخت فیلم؛
((تصاوير و آواها همچون کسانی هستند که در راه با یکدیگر آشنا می شوند و دیگر نمی توانند از هم جدا شوند)) روبر برسون
مانی قدرت نما
گروه موسيقی يارآوا:
مدیر هنری: مهدی جلالی
مدير فنی: شاهرخ خواجه نوری
مدير روابط عمومی: مهسا مجتهدی
مدير اجرايي: ابراهیم الهیاری
کميته ی اجرايي: سجاد خداوردی، شهرزاد اسماعیلی، بیتا جلالی، امير رضا اردکانی، مهسا نعمت، عليرضا خدا بنده
مسئول وب سايت: اشکان رهبریان
پوستر: شاهرخ خواجه نوری
بروشور: مهدی جلالی
متن بروشور: مهدی جلالی، مهسا مجتهدی
چاپ: چاپ ديجيتال نارون
تصوير بردار: مانی قدرت نما، هومن مهردانا
عکاس: بیتا جلالی
|
